راز سکوت

كاش

خلوت آسمان را مي‌شناختيم

كاش قطره‌اي

در دل شب ، در پس ابرها مي‌زيستيم

و مي دانستيم

كه چرا اطلسي با طلوع بهار مي‌گريد؟

كاش

برق نگاه پنجره را از پس گرد انتظار مي‌خوانديم

كه چه شفاف است!

كاش

مي‌شنيديم ،‌نفسِ شوقِ بيدِ مجنون را

گوش كنيد :‌ اين صداي باد نيست!

‌كسي همنفسِ نمِ‌ خاك شده است!‌

(نم نم بارون)