اعتراف عیدانه

عید نوروز همیشه برای من بمعنی جشن تولد زمین بود وهست. برای همین فروردین ماه رو دوست دارم بعلاوه بنده هم روز زامیاد این ماه بدنیا اومدم.
حالا دیگه مدتهاست که بخاطر مسایلی برای سال تحویل شمال نمیریم ولی یادم میاد وقتی کم سن و سال بودم بعد از سال تحویل اولین کاری که میکردم تو ساحل روبرومون یک چاله میکندم و کادوی تولد زمین رو میذاشتم توش و روش شن میریختم.
البته چون پیش خودم فکرمیکردم که زیر زمین تاریکه و نمیتونه خوب ببینه همیشه یکی از وسایلم که خراب بود بعنوان کادو تقدیم میکردم. خوب اینجوری نه سیخ میسوخت نه کباب.
یه روزی که فکر کنم 5 ساله بودم بعد از شنیدن اینکه وضعیت زمین خرابه یه گمان اینکه زمین خراب شده برای کادوی تولد یکی از آچارهای جعبه ابزار بابام رو چال کردم.
بعدها درک کردم که پدرم درمورده قمیت زمین با دوستش حرف میزده.
اما اون سالها همیشه پر برکت بود. از وقتی که فکر کردم بزرگ شدم و دیگه هدیه تولد زمین رو ندادم سالهای سختی گذشتن.
حالا که یاده روزهای بچگی افتادم تصمیم گرفتم که از این به بعهد دیگه کادوی تولد زمین روفراموش نکنم.
---
آرزو میکنم سال خوبی باشه. سالی که همه چیز سر جای خودش قرار بگیره.
از ایزد میخوام که به همه اونهایی که لیاقتش رو دارن سلامتی، دل خوش، موفقیت و شادکامی اعطا کنه.
و به کسانی که لیاقتش رو ندارن قدرت بده که راه درست را پیدا کنند.